سه پویش با یک هدف

به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، امور مبلغین سازمان تبلیغات اسلامی در ماه‌های اخیر، با طراحی و اجرای مجموعه‌ای از پویش‌های فرهنگی، تلاش کرده تا نقش‌آفرینی اجتماعی و فرهنگی مردم را تقویت کرده و گفتمان دینی را در بستر جامعه پررنگ‌تر کند. این پویش‌ها با رویکردی مسئله‌محور، سعی دارند در کنار پاسخ‌گویی به نیازهای فکری و اجتماعی، زمینه حضور فعال‌تر افراد را در عرصه‌های فرهنگی فراهم کنند. برای این منظور، امور مبلغین سازمان تبلیغات اسلامی پویش‌های مختلفی را مانند «پرچم‌دار»، «تو هم رزمنده باش» و «میدان گفت‌وگو» را به راه انداخت تا به این واسطه بتواند حضور مردم را در جامعه فرهنگی ایجاد کند.

نقش پرچم‌داران در میدان فرهنگ

یکی از محورهای اصلی این برنامه‌ها، تأکید بر نقش‌آفرینی فردی در جامعه است. پویش «پرچم‌دار» یکی از همین پویش‌هاست که با همین نگاه شکل گرفته و تلاش می‌کند مفهوم پیشگام بودن در عرصه فرهنگی را از سطح نخبگان به بدنه جامعه گسترش دهد. درواقع، هدف از این پویش که یکی از برنامه‌های فرهنگی- تبلیغی است و به صورت خودجوش در جامعه شکل گرفته، تقویت هویت دینی، ملی و انقلابی، همبستگی، ترویج روحیه مسئولیت‌پذیری اجتماعی و نشان دادن عشق به وطن است که خود را در برافراشته نگه داشتن پرچم ایران نشان می‌دهد.

در این پویش، هر فرد می‌تواند در جایگاه خود، به‌ عنوان یک فرد هدایت‌گر و اثرگذار وارد عمل شود و در مسیر تبیین ارزش‌ها و تقویت امید اجتماعی نقش‌آفرینی کند. این نگاه، باعث می‌شود مسئولیت فرهنگی، از یک وظیفه محدود، به یک مأموریت عمومی تبدیل شود که همه افراد جامعه در آن سهم دارند. در پویش «پرچم‌دار» مردم جامعه با هر پوشش، سلیقه و باور سیاسی و مذهبی شرکت می‌کنند و پرچم کشور را در اماکن عمومی به‌دست می‌گیرند. 

در این طرح تلاش بر آن بوده افرادی که توان هدایت فکری و فرهنگی جامعه را دارند، فعال‌تر وارد میدان شوند و نقش پیشرو خود را ایفا کنند. تأکید اصلی این پویش بر آن است که هر فرد، به‌ویژه فعالان فرهنگی و مذهبی، بتوانند در جایگاه خود به‌عنوان یک «پرچم‌دار» عمل کند؛ به‌طوری که هدایت‌گر جریان‌های فرهنگی و اجتماعی باشد؛ در تبیین ارزش‌های دینی و انقلابی نقش‌آفرینی داشته؛ و در شرایط حساس، به ایجاد امید و انگیزه در جامعه کمک کند. به عبارتی، این پویش با بهره‌گیری از ظرفیت‌های مردمی، شبکه مبلغین و فضای رسانه‌ای، به دنبال ایجاد یک حرکت گسترده و خودجوش در سطح جامعه است.

تولید و انتشار محتوای فرهنگی و تبیینی در فضای مجازی؛ تشویق مبلغین به حضور فعال‌تر در میدان‌های اجتماعی؛ برجسته‌سازی نقش افراد اثرگذار در جامعه؛ و ایجاد شبکه‌ای از فعالان فرهنگی برای هماهنگی بیشتر در فعالیت‌ها از جمله اقداماتی است که در این پویش برنامه‌ریزی شده است. 

تو هم یک رزمنده باش؛ مرز تماشاگر تا کنشگر بودن

در پویش دیگر «تو هم یک رزمنده باش» که به همت أمور مبلغین سازمان تبلیغات اسلامی راه افتاده، تلاش شده تا مرز بین «تماشاگر بودن» و «کنشگر بودن» از بین برود. در این پویش، مفهوم رزمندگی تنها به حضور در میدان جنگ برنمی‌گردد، بلکه هر فرد می‌تواند در جایگاهی که دارد، در حوزه‌های فرهنگی، رسانه‌ای، اجتماعی و حتی خدماتی، به عنوان یک رزمنده حضور فعال داشته باشد.
بر این‌ اساس، مشارکت در حل مسائل اجتماعی، فعالیت در حوزه تبیین، و حضور در میدان‌های خدمت، به‌عنوان مصادیقی از «رزمندگی» تعریف شده‌اند. این پویش تلاش کرده تا با ایجاد انگیزه و تقویت حس مسئولیت‌پذیری، افراد را به حضور فعال در جامعه ترغیب کند و روحیه همبستگی و مشارکت را گسترش دهد. این پویش، با هدف گسترش مفهوم جهاد در عرصه‌های غیرنظامی و تقویت روحیه مشارکت اجتماعی در بین اقشار مختلف جامعه راه‌اندازی شده و هر فرد می‌تواند در جبهه خدمت، تبیین و امیدآفرینی، نقش یک رزمنده را ایفا کند.

اجرای پویش «تو هم یک رزمنده باش» علاوه‌ بر این که حس مسئولیت‌پذیری اجتماعی را تقویت می‌کند، افراد را در مشارکت فعال در مسائل جامعه ترغیب کرده، و جهاد را وارد عرصه‌های روزمره زندگی مردم کرده است. در نهایت، این پویش می‌تواند مردم را از حالت انفعال خارج کرده و کمک کند که در عرصه‌های مختلف حضور فعال داشته باشند؛ همچنین این پویش، به تقویت روحیه همبستگی، مقاومت و مسئولیت‌پذیری در جامعه هم کمک می‌کند. 

میدان گفت‌وگو؛ راهی برای کاهش فاصله‌ها

در کنار دو پویش قبلی، امور مبلغین، پویش دیگری نیز با عنوان «میدان گفت‌وگو» به راه انداخته که بر لزوم ایجاد بسترهای تعاملی در جامعه تأکید می‌کند. این پویش با هدف تقویت فرهنگ گفت‌وگو و پاسخ‌گویی به پرسش‌ها و حتی شبهات و دغدغه‌ها و مسائل فکری، کلید خورد که تلاش می‌کند فضایی را برای ارتباط مستقیم بین مردم و فعالان فرهنگی و دینی به‌وجود آورد.

درواقع، «میدان گفت‌وگو» فضایی را برای یک گفت‌وگوی مستقیم، صریح و سازنده بین مردم و فعالان فرهنگی و دینی ایجاد کرده و شرایطی را مهیا می‌کند تا گروه‌هایی از جامعه، پاسخ سؤالات و چالش‌های ذهنی خود را در این جلسات پیدا کنند.  
برگزاری نشست‌های چهره‌به‌چهره در مساجد، مراکز فرهنگی و فضاهای عمومی؛ حضور مبلغین در بین مردم و ایجاد بسترهای تعاملی پرسش و پاسخ؛ و تولید محتوای پرسش و پاس اقداماتی هستند که در این پویش دنبال می‌شود. این رویکرد به دنبال آن است که بسیاری از چالش‌های اجتماعی و فکری، از مسیر گفت‌وگو و تعامل حل شود. به نظر می‌رسد اجرای این پویش در دل جامعه، مؤثرترین راه برای تبیین، اقناع و کاهش فاصله‌‌های فکری در جامعه باشد چرا که هم فضای گفت‌وگوی محترمانه و بدون تنش را تقویت می‌کند؛ هم امکان شنیدن دیدگاه‌های مختلف را فراهم کرده و هم به سؤالات و شبهات به‌طور مستقیم پاسخ می‌دهد.
تأکید پویش «میدان گفت‌وگو» بر آن است که تنها راه‌حل بسیاری از مسائل اجتماعی و فرهنگی از مسیر گفت‌وگو می‌گذرد و فراهم آوردن میدان‌های واقعی برای تعامل، یکی از الزامات امروز جامعه ماست.  

گامی برای تقویت گفتمان اجتماعی

اگر بخواهیم مجموع روند این سه پویش را در نظر بگیریم، باید گفت که رویکرد امور مبلغین با راه‌اندازی این پویش‌ها، حرکت به سمت یک الگوی ترکیبی از «انگیزه‌سازی، کنشگری و گفت‌وگو» است؛ الگویی که در آن، افراد جامعه نه‌ تنها مخاطب، بلکه بازیگر اصلی میدان فرهنگی محسوب می‌شوند. این پویش‌ها تلاش‌ می‌کنند با ایجاد یک جریان اجتماعی، زمینه‌ساز شکل‌گیری حرکت‌های مردمی گسترده‌تر در حوزه فرهنگ و دین شوند و نقش‌آفرینی فعالانه مردم را در حل مسائل اجتماعی تقویت کنند.

منبع: ایکنا